Birgün karşıma birisi gelip de "şu dünyada en çok kimin yerinde olmak istiyorsun?" diye sorarsa hiç muhatap olmam. Ama biraz yetkili bir abiye benziyorsa bencillerin yerinde olmak isterim derim. Herşey onlar için daha bir sorunsuz gibi sanki. Kimsenin sorunları yüzünden keyiflerini bozmazlar. Kimsenin sorunlarına dair sorular bile sormazlar. Bencil olduklarından da son derece bihaberdirler. Yanında bir takım sorunları yüzünden somurtan birisi olduğunda nezaket kuralları çerçevesinde daha çok eğlenen birilerinin yanına giderler. Başkaları için kendilerini yormaya ya da üzmeye hiç gerek duymazlar kısacası.
Ben de şunu düşünürüm zaman zaman. Bu insanlar acaba sadece başkalarının sorunlarını umursamayan gerçekten bencil kimseler mi yoksa dünyalarındaki hiçbir sorunu umursamayacak kadar aşmış kişiler mi? Eğer bu ikinci ise onların durumuna bencillik denmez sanırım ama yine de son derece imrenilecek kişilerdir benim gözümde.
Return top
