Self Destruction

Bugün yıllar yılı filmlerde gördüğüm bir olayın canlısını yaşadım. Vapurda karşımda oturan abla sakince kalktı, kenara yanaşıp bir süre denize baktı, sonra da gümüş olduğunu tahmin ettiğim bir yüzüğü boğazın serin sularına bırakarak yerine dönüp oturdu. Ben de o anda "keşke boğazın serin sularını kirletmeseydin hatıralarınla" dedim içimden.

Sonra da düşündüm ki böyle bir durum için güzel bir çözüm yok sanırım. Geçmişten gelen sevimsiz hatırlatıcı cisimler nereye saklanmaya çalışırsa çalışılsın geçmişin hayaletleri bir şekilde insanın karşısına çıkıp moralini, ruh halini baltalamak için hazır bekliyor olacaklar.

Bugün insanları değiştiren şeylerin çok büyük bir çoğunluğunun dış etkenler olduğunu gördüm. Üzüldüm.

İyi bir insan olmanın hiç bir getirisinin olmadığı bir dünyada yaşama fikri her daim tiksinti uyandıragelmiştir bende.